Και τι γίνεται με την Λ;

passingbaby

Ο περί της Εφαρμογής της Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής Νόμος του 2015, Ν. 69(Ι)/2015 συζητούνταν στο Κυπριακό κοινοβούλιο επί τουλάχιστον μία δεκαετία και αναπάντεχα τέθηκε σε ισχύ την 15/05/2015, με τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας (εφόσον δεν ορίζει διαφορετικά).

Την 14/07/2015 (παραμονές της εκπνοής της προβλεπόμενης προθεσμίας) έχουν διοριστεί τα μέλη του Συμβουλίου Ι.Υ.Α. που εγκαθιδρύει ο νέος νόμος. Έγινε και η πρώτη συνεδρία των μελών του Συμβουλίου Ι.Υ.Α., που σύμφωνα με το νόμο πρέπει να γίνεται μία φορά τον μήνα. Ωστόσο, είναι άγνωστο μέχρι πότε θα αναμένει, κανείς, να καταρτιστούν εσωτερικοί κανονισμοί λειτουργίας του Συμβουλίου και να ετοιμαστούν όλα τα απαραίτητα έντυπα και διαδικασίες, για να μπορεί να λειτουργήσει ως σώμα, και, στην πράξη, κάποιο ζευγάρι που θέλει να χρησιμοποιήσει τη διαδικασία της παρένθετης μητρότητας αυτή τη στιγμή (και 4 μήνες μετά τη θέση σε ισχύ του Νόμου) να αιτηθεί στο Συμβούλιο και αυτό να προχωρήσει με εξέταση της υπόθεσής του, για έκδοση της προβλεπόμενης γραπτής έγκρισης.

Πέραν τούτου, ο νέος νόμος δεν περιέχει μεταβατική διάταξη που να ρυθμίζει τις σύνθετες περιπτώσεις που είχαν ήδη δρομολογηθεί και τις οποίες ανέκοψε. Επομένως, ουσιαστικά, η άμεση θέση σε ισχύ του νόμου, σε συνδυασμό με την ανετοιμότητα άμεσης εφαρμογής του, έχουν δημιουργήσει ένα πλαίσιο εν τοις πράγμασι «κλειδωμένων υποθέσεων».

Η Λ, λοιπόν, η οποία απώλεσε τη μήτρα της και τη μία της ωοθήκη στο παρελθόν, αφού ακολούθησε σωρεία θεραπειών για να μπορούν να χρησιμοποιηθούν δικά της ωάρια, είχε συμβληθεί με γυναίκα από ένα άλλο κράτος, η οποία είχε ήδη δικά της παιδιά και ήταν πρόθυμη να παρέχει τέτοιου είδους υπηρεσίες, να κυοφορήσει το παιδί της Λ με κάποιο οικονομικό αντάλλαγμα. Έγινε και η γονιμοποίηση in vitro και ενώ όλα ήταν έτοιμα για την εμβρυομεταφορά, πριν την εμφύτευση, τέθηκε σε ισχύ ο νέος νόμος, ανακόπτοντας τη διαδικασία. Όπως ενδεχομένως και άλλες παρόμοιες διαδικασίες. Επομένως, η θέση των ιατρών ήταν ότι πλέον δεν μπορούν να προχωρήσουν με την εμφύτευση, αφού για την εμφύτευση του εξωσωματικά δημιουργημένου εμβρύου σε γυναίκα που θα λειτουργήσει ως παρένθετη μητέρα θα πρέπει να πληρούνται οι συγκεκριμένες προϋποθέσεις του νέου νόμου (π.χ. να προϋπάρχουν έγκριση Συμβουλίου Ι.Υ.Α., δικαστικό διάταγμα, σύναψη γραπτής σύμβασης κλπ), πέρα από τις ουσιαστικές προϋποθέσεις που θα πρέπει να συντρέχουν (π.χ. κατοικία ή συνήθης και μόνιμη διαμονή υποψήφιας παρένθετης μητέρας και ζευγαριού στην Δημοκρατία, κλπ). Θα πρέπει, δηλαδή, να αναζητήσουν ό,τι πρέπει να υφίσταται, σύμφωνα με το νόμο, πριν από την εμφύτευση.

Δεν θα αναμενόταν διαφορετική αντίδραση από οποιαδήποτε Μ.Ι.Υ.Α.. Μετά τη θέση σε ισχύ του εν λόγω νόμου κάθε Μ.Ι.Υ.Α. βιώνει ένα νομικό τρόμο, έχοντας να αντιμετωπίσει το ενδεχόμενο διακινδύνευσης της λειτουργίας της και την προσωπική ελευθερία των μελών της, εάν παραβεί το νόμο, σε αρκετές περιπτώσεις, εφόσον ο Νόμος καθιστά αδικηματικές και ποινικοποιεί αρκετές συμπεριφορές. Δεν υπάρχει κάποιος τόσο θαρραλέος νομικός που να μπορεί να διαβεβαιώσει μια Μ.Ι.Υ.Α. ότι ο νέος νόμος δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση της Λ. Κι όμως το ερώτημα είναι αυτό: Εφαρμόζεται; […]

Πέρα από τα διάφορα ενδιαφέροντα νομικά ερωτήματα, το συμπέρασμα της Λ, που δεν είναι νομικός, αναπόφευκτα, είναι ότι ό,τι δίνει ο νόμος, δηλαδή τη νομιμοποίηση της διαδικασίας και το τεκμήριο νόμιμης ίδρυσης γονεϊκής σχέσης μέσα από αυτή τη διαδικασία της παρένθετης μητρότητας (χωρίς να μεσολαβεί υιοθεσία), το παίρνει πίσω, με διάφορους τρόπους. Βρίσκεται, λοιπόν, στην μία άκρη, η απεγνωσμένη Λ, στη μέση, τα εξωσωματικά δημιουργημένα έμβρυα, που είναι έτοιμα για την μεταφορά αλλά θα έχουν μπει λογικά στην κατάψυξη, πιο πέρα, η γυναίκα που είναι πρόθυμη να κυοφορήσει και μια ομάδα ιατρών με δεμένα χέρια, και στην άλλη άκρη, ένας νόμος που μπήκε και στάθηκε ξαφνικά μέσα στα δρομολογημένα πράγματα και όλοι τον κοιτάζουν συγχυσμένοι και προσπαθούν να πιαστούν από τις λέξεις του.

Ποιες θα είναι οι επιλογές της Λ; Και τι γίνεται με την Λ;

(α) Η μια επιλογή της είναι να τερματίσει τη συμφωνία της με την παρένθετη μητέρα (με την ανάλογη διαμόρφωση των εκατέρωθεν δικαιωμάτων και υποχρεώσεων), τα έμβρυα να παραμείνουν κρυοσυντηρημένα, και να περιμένει μέχρι να ομαλοποιηθεί η νομική κατάσταση, ευελπιστώντας, σε κάποιους μήνες ακόμα. Τι είναι μερικοί μήνες ακόμα μέσα σε μια θάλασσα υπομονής; Έπειτα, να μπει στη διαδικασία να ψάξει να βρει αλτρουίστρια γυναίκα, κάτοικο ή συνήθως διαμένουσα στην Κύπρο, για να κυοφορήσει, χωρίς οικονομικό αντάλλαγμα, το δικό της παιδί, και να ακολουθήσει τη διαδικασία που προβλέπει ο νέος νόμος.

Ζήτημα: Γιατί να το πράξει; Κι αν δεν έχει δικό της άνθρωπο που μπορεί να λειτουργήσει ως αλτρουίστρια παρένθετη μητέρα; Γιατί να πρέπει να ματαιωθούν οι διαδικασίες και οι ελπίδες που συντηρούσε μέχρι σήμερα, ότι μπορεί να έχει ένα γενετικά δικό της παιδί με τη συγκεκριμένη μέθοδο, όπως την ακολουθούσε; Και ποιος έχει δικαίωμα να παίζει με την ψυχοσύνθεση και τα δικαιώματα της Λ;

(β) Να δοκιμάσει να ασκήσει πιέσεις προς το Υπουργείο Υγείας ή το νεοσύστατο Συμβούλιο να επιτρέψουν, κατ’ εξαίρεση, την εμφύτευση, στην περίπτωσή της, αναγνωρίζοντάς της ότι δεν παρανομεί.

Ζήτημα: Έχει ελπίδες; Πέραν από το ότι θα ήταν ανέφικτο, ως παράδοξο, να καρπωθεί κατ’ επιλογή μόνο τα θετικά νομικά αποτελέσματα του νέου νόμου (να τεκμαίρεται μητέρα του παιδιού που θα γεννηθεί από την κυοφόρο) χωρίς να έχει ακολουθήσει τη διαδικασία του νόμου, το Υπουργείο Υγείας καθίσταται αρμόδιο με βάση το νέο νόμο, και το Συμβούλιο ιδρύθηκε, επίσης, με βάση το νέο νόμο. Έξω από το νόμο αυτό δεν υπάρχει Συμβούλιο, ενώ είναι αμφίβολο εάν το Υπουργείο Υγείας θα μπορεί να ασχοληθεί. Το Συμβούλιο θα πρέπει να πράττει στο πλαίσιο του εν λόγω νόμου, που δεν του παρέχει τη δυνατότητα να εισάγει εξαίρεση που να αφορά στην παράκαμψη διαδικαστικών προϋποθέσεων. Σαφώς, δεν μπορεί να παραβαίνει το γράμμα και το πνεύμα του νόμου. Ειδικότερα, ως προς τις βασικές του επιλογές, αυτές που αποτελούν το χαρακτηριστικό βιοηθικό κορμό που επέλεξε (απαγόρευση εμπορικής παρένθετης μητρότητας και εφαρμογή της μεθόδου μόνο μεταξύ κατοίκων ή συνήθως διαμενόντων στην Κύπρο, ενδοσυνοριακά). Βέβαια, το Συμβούλιο έχει τη νομοθετικά προβλεπόμενη δυνατότητα να προτείνει τυχόν τροποποιήσεις στο νόμο, αλλά, και πάλι, εάν σήμερα τροποιούνταν ο νόμος αυτός και ξαφνικά, μέσα σε λίγους μήνες από την εφαρμογή του, έκανε στροφή 180 μοιρών και νομιμοποιούσε την εμπορική παρένθετη μητρότητα και καταργούσε την προϋπόθεση της ενδοσυνοριακής διευθέτησης (παρά τις αρχικές επιλογές του), θα ήταν μάλλον και ένας παγκόσμιος νομικός περίγελος, ένας νόμος που δεν ξέρει τι θέλει και πού βαδίζει, που αν μη τι άλλο θα εξέθετε το Κυπριακό κοινοβούλιο, διατυμπανίζοντας ότι ψηφίζονται νόμοι σε αυτή τη χώρα χωρίς προηγούμενη έρευνα και χωρίς να μπορεί η κοινωνία να τους εφαρμόσει.

(γ) Μπορεί να σκεφτεί, κανείς, μήπως θα πρέπει να εγερθεί ζήτημα συνταγματικότητας του νέου νόμου, σε περίπτωση που αυτός ήθελε αναγνωριστεί ότι ανακόπτει την εκτέλεση των προγενέστερων του συμφωνιών; […] Γιατί ο λόγος γίνεται για ένα νόμο που, σε τέτοια περίπτωση, θα ανατρέχει, κατά κάποιο τρόπο, στο παρελθόν. Θα λειτουργεί αναδρομικά,  εάν ειδωθεί ως ενιαίο το σύνολο των επιμέρους ιατρικών και άλλων πράξεων που συνθέτουν την όλη διαδικασία της παρένθετης μητρότητας και περιλαμβάνουν καί την εμφύτευση του εξωσωματικά δημιουργημένου εμβρύου. Και εφόσον έρχεται ο νόμος και ποινικοποιεί τις συνέπειες εκτέλεσης μιας καταρτισμένης σύμβασης (εμφύτευση), επιβάλλοντας τις Ψ προϋποθέσεις, που ουσιαστικά την καταργούν. Αρχίζουν να γίνονται πολύπλοκα τα πράγματα … και η ιδέα προκλητική για κάθε νομικό. Μήπως θα πρέπει να εναγχθεί η Μ.Ι.Υ.Α. που αρνείται να ολοκληρώσει τη διαδικασία επικαλούμενη το νέο νόμο, ενώ δεν εφαρμόζεται (κατά την άποψη που μπορεί να προωθηθεί); Μήπως και η ίδια η Μ.Ι.Υ.Α. μπορεί να ασκήσει αναγνωριστική αγωγή για την διασαφηνιστική διαμόρφωση των δικαιωμάτων των μερών στην έννομη σχέση της με την Λ;

Ζήτημα: Πόσες ελπίδες έχει, εάν τεθεί έναντι στο ατομικό συμφέρον της Λ, το δημόσιο συμφέρον; Έπειτα, ρεαλιστικά, ο χρόνος σύναψης μιας τέτοιας προ-νόμου συμφωνίας, στην πράξη, δεν ελέγχεται απόλυτα… Κάλλιστα, οποιοσδήποτε, μπορεί να πει ότι σύναψε συμφωνία προφορική με παρένθετη μητέρα πριν από τη θέση σε ισχύ του νόμου. Ποιο θα ήταν το όριο;

Και τι γίνεται με την Λ; Θα πρέπει να περιμένει τους δικηγόρους και τους νομικούς να αποφασίσουν πώς θα χειριστούν το πρόβλημα και πώς θα ερμηνευτεί ο νόμος και εάν θα αναγνωριστεί δικαστικά η μη αναδρομή του στις εκκρεμείς συμβάσεις για να προχωρήσει κάποια Μ.Ι.Υ.Α. στην Κύπρο με την εμφύτευση;

(δ) Να συνεχίσει με την εκτέλεση της συμφωνίας της με την ενδιαφερόμενη γυναίκα από το άλλο κράτος, εξάγοντας (ελπίζοντας – σε αυτό τουλάχιστον – επιτυχώς) εκτός Κύπρου τα εξωσωματικά δημιουργημένα έμβρυα για την εμβρυομεταφορά, και διενεργώντας την εμφύτευση εκτός Κύπρου. Επειδή, σύμφωνα με το Κυπριακό δίκαιο, το παιδί που θα γεννηθεί θα θεωρείται παιδί της γυναίκας που το γέννησε και όχι της συμβαλλόμενης γενετικής μητέρας, η Λ θα πρέπει να προβεί σε διαδικασία υιοθεσίας του γενετικά δικού της παιδιού, όπως άλλωστε θα έκανε και πριν τη θέση σε ισχύ του νόμου αλλά και σε περίπτωση οποιασδήποτε άλλης επιλογής της. Άλλως πώς, να μην εφαρμόσει το νόμο αυτό, χωρίς όμως να παρανομήσει (εφόσον ο νόμος υφίσταται) και χωρίς να μπει στη διαδικασία να ασχοληθεί με το νέο νόμο, απλά θέτοντας την περίπτωσή της εκτός της εφαρμογής του, με άλλο τρόπο.

Βέβαια, για να μπορέσει να δοθεί η συναίνεση της γυναίκας που λειτούργησε ως παρένθετη μητέρα για την πράξη υιοθεσίας, θα πρέπει να’εχουν περάσει τουλάχιστον 3 μήνες από τη γέννηση του παιδιού, ενώ για τουλάχιστον 3 συνεχείς μήνες πριν την έκδοση του διατάγματος υιοθεσίας το παιδί θα πρέπει να διαμένει με τον αιτητή. Ο καιρός θα περνάει και το συμφέρον του παιδιού θα είναι μια αφηρημένη ιδέα ανάμεσα σε νομικές διαδικασίες και προσωπικές καταστάσεις. Για την έκδοση του διατάγματος υιοθεσίας θα πρέπει να συντρέχουν όλες οι λοιπές προϋποθέσεις που ορίζει ο περί Υιοθεσίας Νόμος του 1995, Ν. 19(Ι)/1995 στο άρθρο 5. Περαιτέρω, η τοποθέτηση θα εμπλέκει και τις υπηρεσίες του Γραφείου Ευημερίας. Δεν είναι αυτόματη λύση ούτε μια λύση χωρίς δυνατότητα εμποδίων, ειδικότερα εάν το παιδί θα έχει γεννηθεί από την παρένθετη μητέρα στην αλλοδαπή (που νοείται ότι κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης θα πρέπει να διαμένει στην Κύπρο).

Θα μπορούσε να διερωτηθεί, κανείς, εάν ενθαρρύνεται μια επιλογή σαν την τελευταία, τελικά, ποιος είναι ο λόγος ύπαρξης αυτού του νέου νόμου; Εάν είναι ένας νόμος που δεν εξυπηρετεί τις κοινωνικές ανάγκες, σαφώς, το ερώτημα τίθεται καί από τις δύο πλευρές.

Στο 1ο Ιατρικό – Νομικό Συνέδριο που έγινε στην Πάφο την 04.09.2015 με θέμα «Η ιατρικώς υποβοηθούμενη αναπαραγωγή στην Κύπρο», η ιατρική άποψη ήταν έντονη ως προς την ανάγκη άρσης των τιθέμενων περιορισμών, προκειμένου να αποφευχθεί η εκροή ιατρικού τουρισμού από την Κύπρο προς το εξωτερικό,  μάλλον, έχοντας βιώσει, πρώτοι από όλους, πολλές ιστορίες σαν αυτήν της Λ και μη ξέροντας πλέον τι να πουν στην κάθε Λ που απελπίζεται ότι μπορεί να έχει χάσει τα πάντα ή που μπαινοβγαίνει σε ένα τούνελ και λούζεται, τη μια την ελπίδα, την άλλη το κρύο της απογοήτευσης.

Ο νόμος επέλεξε να απαγορεύσει την εμπορική παρένθετη μητρότητα, καλώς ή κακώς, έγινε ήδη η επιλογή του. Το να αναζητούνται οδοί συντήρησης των προηγούμενων πρακτικών, που ο νόμος επέλεξε να απαγορεύσει, αποφεύγοντας την εφαρμογή του και αναζητώντας νομικά μαγειρέματα (π.χ. εφαρμογή της μεθόδου στο εξωτερικό σε χώρα που επιτρέπεται και μεταγενέστερη υιοθεσία), δεν είναι ό,τι πιο ευχάριστο και καθόλου αξιέπαινο για το νομικό πολιτισμό της Κύπρου.

Τα βιοηθικά διλήμματα δεν τελειώνουν ποτέ, όμως, όταν θεσπίζεται ένας νόμος για τόσο σοβαρά ζητήματα ζωής, τον λόγο δεν έχει μόνο η βιοηθική. Ο νόμος είναι πρώτιστα ένα κοινωνικό εργαλείο, ένα ανθρώπινο κατασκεύασμα με κοινωνική λειτουργία, που χρησιμεύει στη ρύθμιση των υπαρκτών κοινωνικών σχέσεων και καταστάσεων, μεταξύ ανθρώπων, μεταξύ κοινωνών. Δεν μπορεί να αγνοεί μια υφιστάμενη πραγματική κατάσταση ή μια κοινωνική συνήθεια και στη βάση μιας αιωρούμενης βιοηθικής ιδεολογίας (με ωραίο φιλοσοφικό υπόβαθρο), που δεν έχει ελεγχθεί καν εμπειρικά εάν αντανακλά τις βαθύτερες πεποιθήσεις και αντιλήψεις της Κυπριακής κοινωνίας, να αφαιρεί ή να διαγράφει ένα κοινωνικό κομμάτι από τις ζωές των πολιτών. Ακόμα κι αν η υφιστάμενη κοινωνική συνήθεια είναι κατά την άποψη του νομοθέτη λανθασμένη, δεν μπορεί να την εξαφανίσει από τη μια στιγμή στην άλλη. Δεν μπορεί να έχει αμιγώς διαπλαστική (και όχι ορίζοντια ρυθμιστική) λειτουργία. Η βιοηθική μπορεί να καλλιεργεί τις κοινωνικές πεποιθήσεις και τις νοοτροπίες, να συνδιαλλέγεται μαζί τους, οδηγώντας, έμμεσα ή κατ’αποτέλεσμα αυτής της καλλιέργειας, προς την διαμόρφωση ή βελτίωση των νόμων (αυτή είναι ίσως και μια υγιέστερη δυναμική της – σχετική), αλλά όχι να επιβάλλει στις υφιστάμενες διαμορφωμένες κοινωνικές πεποιθήσεις και νοοτροπίες ανοίκειους νόμους, για να καταλάβει με το ζόρι έδαφος. Όχι να επιχειρεί μια πραξικοπηματική αλλαγή κοινωνικοηθικής τοποθέτησης, τάχα, για την βιοηθική βελτίωση. Άλλως πώς, η βιοηθική δεν επιβάλλεται!

Και τι γίνεται με την Λ;

Η Λ είναι ένα ακόμα από τα θύματα των κακών ή ανώμαλων νομοθετικών πρακτικών (όποιες κι αν είναι κατά περιεχόμενο). Κάθε νέος νόμος που ρυθμίζει για πρώτη φορά μια κατάσταση, αναπόφευκτα, δημιουργεί ένα τέτοιο πλαίσιο κλειδωμένων υποθέσεων, αυτών (της Λ και της κάθε Λ) που βρέθηκαν στο μεταίχμιο της αλλαγής, ειδικά εάν δεν έχει ελεγχόμενη ανασταλτική λειτουργία, που θα ευνοήσει την προσπάθεια της κοινωνικής του προσαρμογής και αφομοίωσης. Ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των νομοθετικών επιλογών, αυτό είναι ένα μεγάλο πρόβλημα που καταλογίζω στον νομοτεχνίτη αυτού του νέου νόμου.

Η Λ υπάρχει ή μπορεί να υπάρχει ακόμα και στον πιο τέλειο νομικό πολιτισμό. Ειδικότερα, εάν δεν υπήρχε η Λ, δεν θα τίθετο η ανάγκη να ισχύει ένας νέος νόμος. Είναι για την Λ που ψηφίστηκε ο νόμος. Ήταν ορθό το κίνητρο ή λανθασμένο; Ήταν μελετημένο ή επιπόλεο; Και πόση σημασία έχει πια μετά τη ψήφιση του νόμου; Τελικά, το θέμα όλης αυτής της συζήτησης είναι ή πρέπει να είναι η Λ;

Η απόφαση για τυχόν αναγκαίες τροποποιήσεις του συγκεκριμένου νόμου δεν θα πρέπει να γίνει στη βάση της κατάστασης της Λ, αλλά στην βάση της κατάστασης της Ν, που θα αποφασίσει σήμερα ότι θέλει να ακολουθήσει τη διαδικασία της παρένθετης μητρότητας με βάση τις διατάξεις του νέου νόμου. Η Ν είναι που θα δημιουργήσει το πλαίσιο εφαρμογής, παρατήρησης και βελτίωσης. Εάν η Λ δείξει το δρόμο προς την έξοδο, που υπάρχει, και η ρότα της μονιμοποιηθεί και δημιουργηθεί ένας παρά-δρομος ξεροκέφαλης εφαρμογής της μεθόδου εκτός του πεδίου του νόμου, αλλά όχι παράνομα, θα είναι σίγουρα ένα νέο κοινωνικό δεδομένο, που θα διεγείρει το νομοθετικό ενδιαφέρον, προς ποια κατεύθυνση, άγνωστο.

Η μόνη αναγκαία τροποποίηση που θα θεωρούσα πολιτικονομικά κάπως … δικαιολογημένη, στην παρούσα φάση (χωρίς να αντιτίθεμαι στην ανάγκη μεγαλύτερης φιλελευθεροποίησης του θεσμού, απεναντίας) θα ήταν η εισαγωγή μιας μεταβατικής διάταξης (ή κάποια δια ερμηνευτικού νόμου παρέμβαση). Με αυτά είτε να ορίζεται ρητά ότι ο νόμος δεν εφαρμόζεται στις συμφωνίες που καταρτίστηκαν πριν τη θέση σε ισχύ του αλλά δεν έχουν εκτελεστεί (ορίζοντας πότε αρχίζει και τελειώνει μια συμφωνία παρένθετης μητρότητας), είτε να δίνει ανασταλτική λειτουργία γενικά στο νόμο, μέχρι συγκεκριμένη ημερομηνία, έως την οποία θα γίνει το απαραίτητο «ξεκαθάρισμα» των εκκρεμοτήτων, χωρίς περιθώριο για δημιουργία άλλων περιπλοκών, νέων Λ, μα και προκειμένου να ετοιμαστεί η κοινωνία και οι Αρχές να εφαρμόσουν το νέο νόμο. Πρόκειται για νόμο που ρυθμίζει ένα πολύ σοβαρό ζήτημα, για πρώτη φορά, που απαιτεί κοινωνική επανατοποθέτηση, σε διάφορα επίπεδα. Ενώ δόθηκε χρονική περίοδος 6 μηνών στις Μ.Ι.Υ.Α. να συμμορφωθούν με τις διατάξεις του νέου νόμου, δεν δόθηκε οποιαδήποτε χρονική περίοδος στον υπόλοιπο κόσμο, που αγγίζει ο νόμος, επίσης να προσαρμοστεί. Έπειτα, θα ήταν ίσως και ένας τρόπος καλύτερης διασφάλισης … της συνταγματικότητάς του.

Advertisements

Υποβολή σχολίου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.