ΕΔΑΔ: Η γνώση της αλήθειας της βιολογικής καταγωγής και το καλύτερο συμφέρον του παιδιού

tulsa-paternity-determintion-attorney-oklahoma

Στη σημερινή απόφασή του στην Mandet v. France (αίτηση αριθ. 30955/12), το ΕΔΑΔ έκρινε, κατά πλειοψηφία, ότι δεν παραβιάζεται το άρθρο 8 (δικαίωμα στο σεβασμό της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής) της ΕΣΔΑ. Με την προσέγγισή του ανήγαγε ή βεβαίωσε, παράλληλα, την γνώση της αλήθειας από μέρους του παιδιού, σχετικά με την βιολογική του καταγωγή, ως παράγοντα που μπορεί να υπερτερεί των εκφρασμένων συναισθηματικών του επιθυμιών, που εν πάση περιπτώσει δεν παραβλάπτονται κατ’ ανάγκην με αυτή τη γνώση και την αποκατάσταση της νομιμότητας βάσει αυτής της γνώσης.

Η υπόθεση αφορούσε την ακύρωση της επίσημης αναγνωρίσεως της πατρότητας από τον σύζυγο της μητέρας του παιδιού, κατόπιν αιτήματος του βιολογικού πατέρα του παιδιού (αιτητής). Οι προσφεύγοντες, το ζεύγος Mandet, παντρεύτηκαν το 1986 και απέκτησαν 3 παιδιά. Τον Ιούνιο 1996 χώρισαν και τον Αύγουστο 1996 γεννήθηκε το τρίτο παιδί το οποίο εγγράφηκε υπό το επώνυμο της μητέρας του μόνον. Τον Σεπτέμβριο 1997 ο τέως σύζυγος αναγνώρισε επίσημα το παιδί, ενώ οι προσφεύγοντες ξαναπαντρεύτηκαν τον Οκτώβριο 2003, επομένως, υπήρξε και νέος γάμος, που οι προσφεύγοντες ισχυρίζονταν ότι ήταν νομιμοποιητικός της συγγένειας του συζύγου της μητέρας με το παιδί. Το Φεβρουάριο 2005, ο φερόμενος ως βιολογικός πατέρας του παιδιού, αιτήθηκε στα Γαλλικά Δικαστήρια την ακύρωση της αναγνωρίσεως του παιδιού από τον προσφεύγοντα και την δική του αναγνώριση ως βιολογικού πατέρα. Δεν αμφισβητούνταν ότι ο βιολογικός πατέρας του παιδιού διατηρούσε ερωτική σχέση με τη μητέρα του παιδιού για ένα χρονικό διάστημα και ότι ήταν πιθανόν να επρόκειτο για δικό του παιδί. Το Tribunal de Grande Instance επισήμανε ότι το παιδί δεν θεωρείτο παιδί των προσφευγόντων σε μια διαρκή βάση και ότι το καλύτερο δυνατόν συμφέρον του παιδιού ήταν να γνωρίζει την αλήθεια για τη βιολογική του καταγωγή. Επομένως, έκανε δεκτή την αίτηση του βιολογικού πατέρα, διέταξε τη διενέργεια εξετάσεων πατρότητος, ως αποτέλεσμα των οποίων αναγνώρισε τον αιτητή ως βιολογικό πατέρα, που θα έπρεπε να αναφέρεται στο πιστοποιητικό γεννήσεως του παιδιού. Το παιδί θα εξακολουθούσε να χρησιμοποιεί το επώνυμο της μητέρας του, αλλά θα είχε και μια ρυθμισμένη επαφή και σχέση με το βιολογικό του πατέρα, περιλαμβανομένων περιόδων συγκατοικήσεως, ακόμα κι αν οι προσφεύγοντες σκοπίμως είχαν εγκαταλείψει τη Γαλλία με το παιδί και είχαν απαγορεύσει στο παιδί να επισκέπτεται τη Γαλλία στις σχολικές εκδρομές ή με άλλες αφορμές. Η πρωτόδικη απόφαση επικυρώθηκε σε δεύτερο βαθμό, ενώ έφεση των προσφευγόντων επί νομικών σημείων απορρίφθηκε.

Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονταν ότι η ακύρωση της αναγνωρίσεως της πατρότητας του συζύγου της μητέρας ήταν δυσανάλογη, αφού το ύψιστο συμφέρον του παιδιού ήταν, στην προκειμένη περίπτωση, η διατήρηση της νομικής σχέσεως γονέα- παιδιού, η οποία συστάθηκε και υφίστατο για πολλά χρόνια και ταυτιζόταν με την ανάγκη για διατήρηση της συναισθηματικής σταθερότητας του παιδιού. Περαιτέρω, επέκριναν τα εγχώρια Δικαστήρια για το γεγονός ότι διέταξαν το παιδί να υποβληθεί σε γενετικό έλεγχο παρά τη θέλησή του και που ερμήνευσαν την άρνησή του σαν παράγοντα σχετικό με το αποτέλεσμα στο οποίο κατέληξαν.

Το ΕΔΑΔ σημείωσε ότι τα εθνικά δικαστήρια είχε αλλάξει, από νομική άποψη, ένα σημαντικό στοιχείο της οικογενειακής δομής εντός της οποίας το παιδί είχε αναπτυχθεί για αρκετά χρόνια, την αντικατάσταση του πατέρα στην έννομη σχέση πατέρα – παιδιού. Το μέτρο αυτό συνιστά μεν επέμβαση στο δικαίωμα του παιδιού για σεβασμό του ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής του. Η επέμβαση, όμως, που έγινε, ήταν σε συμφωνία με το νόμο και τον στόχο της προστασίας των δικαιωμάτων και ελευθεριών των άλλων, ήτοι του βιολογικού πατέρα. Η Γαλλία είχε διακριτική ευχέρεια («περιθώριο εκτιμήσεως») προκειμένου να εκτιμήσει αν η επέμβαση ήταν αναγκαία σε μια δημοκρατική κοινωνία, μέσα στην έννοια του άρθρου 8. Το Δικαστήριο είχε υπόψη του την βασική αρχή, σύμφωνα με την οποία το συμφέρον του παιδιού είναι ο κυρίαρχος παράγοντας. Η ερμηνεία της αρνήσεως του παιδιού να υποβληθεί σε εξετάσεις ως παράγοντα επιβεβαιωτικού της όλης προσέγγισης ήταν, όντως, λανθασμένη, αλλά η δικαστική κατάληξη δεν απέρρεε από εκείνον τον παράγοντα, αλλά από την επιτυχή απόδειξη από τον αιτητή, ότι ο ίδιος ήταν ο βιολογικός πατέρας.  Το ΕΔΑΔ επεσήμανε, επίσης, ότι τα Γαλλικά Δικαστήρια είχαν κάνει ό,τι μπορούσαν για να έχουν τη συμμετοχή του παιδιού στη διαδικασία και είχαν υπόψη τους τις εκφρασμένες θέσεις του και τον τρόπο με τον οποίον αυτές είχαν εκφραστεί. Η αιτιολογία των αποφάσεων των Γαλλικών Δικαστηρίων έδειξε ότι τα καλύτερα συμφέροντα του παιδιού είχαν δεόντως τεθεί στο επίκεντρο των συλλογισμών τους. Κατά την προσέγγιση αυτή, διαπιστώθηκε ότι, παρόλο που το παιδί θεωρούσε ότι ο προσφεύγων ήταν ο πατέρας του, ήταν το καλύτερο συμφέρον του να γνωρίζει την αλήθεια για την καταγωγή του. Οι αποφάσεις αυτές δεν συνιστούσαν αδικαιολόγητα ευνοϊκή μεταχείριση των συμφερόντων του βιολογικού πατέρα σε σχέση με αυτά του παιδιού, αλλά ότι το συμφέρον του παιδιού και του βιολογικού πατέρα επικαλύπτονταν εν μέρει. Σημειώθηκε, επίσης, ότι, αφού παρέχονταν η γονική μέριμνα στη μητέρα, οι εγχώριες αποφάσεις δικαστηρίων δεν εμπόδισαν το παιδί από το να συνεχίσει να ζει την καθημερινότητά του ως μέλος της οικογένειας Mandet, και σύμφωνα με τις επιθυμίες του.

Advertisements

Υποβολή σχολίου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.