Ευρωπαϊκό Ένταλμα Συλλήψεως και πραγματικός κίνδυνος απάνθρωπης και εξευτελιστικής μεταχειρίσεως

handcuffs-in-EU-logo

Σημαντική η σημερινή απόφαση του Δ.Ε.Ε. στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-404/15 και C-659/15 PPU Pál Aranyosi και Robert Căldăraru, με την οποία, το Δ.Ε.Ε. δίνει μια πρόσθετη κατευθυνήρια στα κράτη εκτελέσεως των ευρωπαϊκών ενταλμάτων συλλήψεως.

Κατά το Δ.Ε.Ε., η εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως πρέπει να αναβάλλεται όταν συντρέχει πραγματικός κίνδυνος απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχειρίσεως λόγω των συνθηκών κρατήσεως του οικείου προσώπου στο κράτος μέλος εκδόσεως του εντάλματος. Αν εντός ευλόγου χρόνου δεν είναι δυνατό να αποκλειστεί ότι υφίσταται τέτοιος κίνδυνος, τότε η αρχή που είναι αρμόδια για την εκτέλεση του εντάλματος πρέπει να αποφασίσει αν οφείλει να τερματίσει τη διαδικασία παραδόσεως.

Ειδικότερα, στην προκειμένη περίπτωση, το κράτος που εξέδωσε τα ευρωπαϊκά εντάλματα συλλήψεως ήταν η Ουγγαρία, στη μία υπόθεση, και η Ρουμανία, στην άλλη υπόθεση. Οι Γερμανικές αρχές ήταν που κλήθηκαν να εξετάσουν τα εντάλματα. Το Γερμανικό Δικαστήριο, εξετάζοντας το ζήτημα αν τα εντάλματα αυτά πρέπει να εκτελεσθούν, διαπίστωσε ότι οι συνθήκες κρατήσεως στις οποίες ενδέχετο να υποβληθούν οι εκζητούμενοι στις ουγγρικές και τις ρουμανικές φυλακές, αντίστοιχα, προσβάλλουν τα θεμελιώδη δικαιώματα και ειδικότερα αντιβαίνουν στη διάταξη του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης η οποία απαγορεύει απάνθρωπες ή εξευτελιστικές ποινές ή μεταχείριση. Το ΕΔΔΑ, σε σχετικές αποφάσεις που εξέδωσε[1], έκρινε ότι η Ρουμανία και η Ουγγαρία είχαν προσβάλει τα θεμελιώδη δικαιώματα των προσφευγόντων σε εκείνες τις περιπτώσεις, λόγω του υπερπληθυσμού στα σωφρονιστικά τους ιδρύματα. Σε αυτή τη βάση ερωτήθηκε το Δ.Ε.Ε. από το Γερμανικό Δικαστήρια, αν υπό τις συνθήκες αυτές, μπορεί ή οφείλει να αρνηθεί την εκτέλεση των ευρωπαϊκών ενταλμάτων σύλληψης ή να την εξαρτήσει από την παροχή, εκ μέρους του κράτους μέλους εκδόσεως των ενταλμάτων, πληροφοριών βάσει των οποίων μπορεί να κριθεί ότι οι συνθήκες κρατήσεως δεν προσβάλλουν τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Με τη απόφασή του, το Δ.Ε.Ε., υπενθυμίζει ότι η απαγόρευση απάνθρωπων και εξευτελιστικών ποινών και μεταχειρίσεως είναι απόλυτη, και  όταν η αρχή που είναι αρμόδια για την εκτέλεση του εντάλματος διαθέτει στοιχεία από τα οποία προκύπτει πραγματικός κίνδυνος απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχειρίσεως προσώπων τα οποία κρατούνται στο κράτος μέλος εκδόσεως του εντάλματος, πρέπει να λάβει υπόψη τον κίνδυνο αυτό πριν αποφασίσει την παράδοση του οικείου προσώπου. Όταν ο κίνδυνος αυτός προκύπτει από τις γενικές συνθήκες κρατήσεως στο εν λόγω κράτος μέλος, τότε η διαπίστωση του κινδύνου δεν αρκεί αφεαυτής για την άρνηση εκτελέσεως του εντάλματος. Απαιτείται, ειδικότερα, να καταδειχθεί ότι συντρέχουν σοβαροί και αποδεδειγμένοι λόγοι να θεωρηθεί ότι το οικείο πρόσωπο θα διατρέξει πραγματικά έναν τέτοιο κίνδυνο λόγω των συνθηκών κρατήσεως που πρόκειται να ισχύσουν στην περίπτωσή του.

Για να μπορέσει να κρίνει αν υφίσταται τέτοιος κίνδυνος στην περίπτωση του συγκεκριμένου προσώπου, η αρχή που είναι αρμόδια για την εκτέλεση του εντάλματος πρέπει να ζητήσει από την αρχή που το εξέδωσε να της παράσχει επειγόντως όλες τις αναγκαίες πληροφορίες σχετικά με τις συνθήκες κρατήσεως. Αν, βάσει των πληροφοριών που προσκομίζονται ή κάθε άλλης πληροφορίας που διαθέτει, η αρχή που είναι αρμόδια για την εκτέλεση του εντάλματος διαπιστώνει ότι στην περίπτωση του προσώπου για το οποίο έχει εκδοθεί το ένταλμα συντρέχει πραγματικός κίνδυνος απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης, η εκτέλεση του εντάλματος πρέπει να αναβάλλεται έως ότου προκύψουν συμπληρωματικές πληροφορίες που αποκλείουν έναν τέτοιο κίνδυνο. Αν εντός ευλόγου χρόνου δεν είναι δυνατό να αποκλειστεί ότι υφίσταται τέτοιος κίνδυνος, τότε η αρχή αυτή πρέπει να αποφασίσει αν οφείλει να τερματίσει τη διαδικασία παραδόσεως.

Πηγή: Υπηρεσία Τύπου και Πληροφόρησης Δ.Ε.Ε.

———————–

[1] Vociu κατά Ρουμανίας, αριθ. 22015/10· Bujorean κατά Ρουμανίας, αριθ. 13054/12· Mihai Laurenţiu Marin κατά Ρουμανίας, αριθ. 79857/12 · Constantin Aurelian Burlacu κατά Ρουμανίας, αριθ. 51318/12 και Varga κ.λπ. κατά Ουγγαρίας, αριθ. 14097/12, 45135/12, 73712/12, 34001/13, 44055/13 και 64586/13.

Advertisements

Υποβολή σχολίου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s