Υπόθεση Al Mahdi: Το έγκλημα πολέμου της καταστροφής της πολιτιστικής κληρονομιάς

160927-al-mahdi_judgment-38

Είναι αναμφίβολα ιστορική η απόφαση στην The Prosecutor v. Ahmad Al Faqi Al Mahdi, ICC-01/12-01/15, με την οποία, την 27.09.2016, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης (Trial Chamber VIII) καταδίκασε τον πρώην ισλαμιστή αντάρτη Ahmad Al Faqi Al Mahdi, κατόπιν παραδοχής του, σε κάθειρξη εννέα ετών, για το αδίκημα της συνέργειας (άρθρο 25(3)(a)) στη διάπραξη του αδικήματος του άρθρου 8(2)(e)(iv) του Καταστατικού της Ρώμης, που εφαρμόζεται σε ένοπλες συρράξεις μη διεθνούς χαρακτήρα, και αφορά σε «Επιθέσεις με πρόθεση κατευθυνόμενες κατά κτηρίων αφιερωμένων στη θρησκεία, παιδεία, τέχνη, επιστήμη ή αγαθοεργούς σκοπούς, ιστορικά μνημεία, νοσοκομεία και μέρη όπου συγκεντρώνονται οι ασθενείς και οι τραυματίες, εφόσον δεν αποτελούν στρατιωτικούς στόχους».

Αξίζει ιδιαίτερης μνείας επειδή, επιπρόσθετα, διανύουμε μια εποχή που μάχεται να δημιουργήσει την έμφαση που πρέπει στην έννοια και το περιεχόμενο των πολιτιστικών δικαιωμάτων. Το ΔΠΔ ανέλυσε τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος αυτού, που πρώτη φορά απασχόλησε τη διεθνή ποινική δικαιοσύνη, και σε σχέση ή συγκριτικά με το αντίστοιχο έγκλημα για τις περιπτώσεις ενόπλων συρράξεων διεθνούς χαρακτήρα και τα εγκλήματα κατά προσώπων. Πρόκειται για ένα έγκλημα πολέμου όχι εναντίον προσώπων, όπως οι συνήθεις υποθέσεις που καταλήγουν στο ΔΠΔ, αλλά εναντίον περιουσίας, που επεκτείνει το πλαίσιο της διεθνούς νομικής προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς και προσθέτει στην ολοκλήρωσή του. Στην προκειμένη περίπτωση, το αντικείμενο της επίθεσης ήταν 9 μαυσωλεία και 1 τζαμί, στην αρχαία πόλη του Τιμπουκτού («η πόλη των 333 Αγίων»), κατά τη διάρκεια συγκρούσεων το έτος 2012, στο Μαλί. Ο Al Mahdi καταχράστηκε τη θέση του ως επικεφαλής της Hesbah. Οι επιθέσεις εμπεριείχαν και θρησκευτικά κίνητρα.

Για τον προσδιορισμό της αξίας της περιουσίας, που είχε καταστραφεί πλήρως, ακούστηκε, μεταξύ άλλων, μαρτυρία από πραγματογνώμονα (της Unesco) επί ζητημάτων πολιτιστικής κληρονομιάς, που εξήγησε την ιστορία και σημασία των μαυσωλείων και τζαμιών στο Τιμπουκτού, που είναι η καρδιά πολιτισμού του Μαλί, η οποία δεν ήταν μόνον αρχιτεκτονική, ιστορική και θρησκευτική, γιατί τα μαυσωλεία και τα τζαμιά είχαν και πρόσθετη συμβολική και συναισθηματική αξία για τους κατοίκους της περιοχής (και δια μέσου της θρησκευτικής διασύνδεσης τους με τα πρόσωπα), και όλα, εκτός από ένα, ήταν, παρεμπιπτόντως, και αντικείμενα παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της ανθρωπότητας στο χάρτη της Unesco.

Το ΔΠΔ τόνισε τη σοβαρότητα του αδικήματος αυτού, παρά το ότι, στην προκειμένη περίπτωση, υπήρχαν και αρκετοί μετριαστικοί παράγοντες, που είχαν επίδραση στην ποινή, προς μείωσή της. Αναμένεται, όμως, ομολογουμένως με μεγάλο ενδιαφέρον και περιέργεια, εντός των επόμενων ημερών, και το ύψος των αποζημιώσεων που θα επιδικαστούν, προς επανόρθωση για τα θύματα, βάσει του άρθρου 75 του Καταστατικού, ζήτημα ως προς το οποίο επιφυλάχθηκε το ΔΠΔ.

Τα μνημεία, ασφαλώς, ανοικοδομήθηκαν πέρσι, κατόπιν διαμαρτυριών των κατοίκων, χωρίς να σημαίνει ότι η ανοικοδόμηση επουλώνει τις συνέπειες ενός τέτοιου εγκλήματος.

 

Η απόφαση και η επιβολή της ποινής:

https://psychonomika.files.wordpress.com/2016/10/cr2016_07244.pdf

 

Video της ακρόασης: εδώ

Advertisements

Υποβολή σχολίου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.