ΕΔΔΑ: Θρησκευτική ελευθερία και δικαίωμα σύστασης νέας θρησκευτικής οργάνωσης

Ίσως να είναι μια απόφαση που μπορεί να σχολιαστεί ποικιλοτρόπως η σημερινή του ΕΔΔΑ, στη Metodiev and Others v. Bulgaria (αίτηση αρ. 58088/08), όπου το ΕΔΔΑ διαπίστωσε παράβαση του άρθρου 9 της ΕΣΔΑ (θρησκευτική ελευθερία), εξεταζόμενο υπό το φως του άρθρου 11 της ΕΣΔΑ (ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι), λόγω της άρνησης των Βουλγαρικών αρχών να επιτρέψουν την εγγραφή της νέας θρησκευτικής οργάνωσης «Ahmadiyya Muslim Community», επί εδάφους ότι δεν ήταν επαρκώς διασαφηνισμένες οι θέσεις και οι τελετουργίες της θρησκείας αυτής, όπως προβάλλονταν στο συστατικό της έγγραφο.

Τούτο χρειάζονταν, κατά τη μία θέση των Βουλγαρικών δικαστηρίων, αν μη τι άλλο, για να διαγνωστεί η πλήρωση της προϋπόθεσης του εγχώριου νόμου οι θρησκείες να διαφέρουν σαφώς ή μία από την άλλη∙ όμως, στην προκειμένη περίπτωση, δεν ήταν σαφές πώς διαφέρει η θρησκεία του Ahmadis από τη θρησκεία του Muslim ή θεωρήθηκε, κατά κάποιον τρόπο, «ανεπίτρεπτο» να πρόκειται για μουσουλμανική σέκτα (ή τμήμα του Ισλάμ), όπου τρέφονται γνωστές αντιλήψεις κατά της ανοχής της θρησκευτικής διαφορετικότητας, του μοντερνισμού, της πολυγαμίας, κ.λπ, αλλά στο όνομα της οργάνωσης να προβάλλεται κάτι άλλο.

Ο νόμος (Religions Act), όπως παρατήρησε το ΕΔΔΑ, ο οποίος καταρχάς καλώς θέτει περιορισμό προκειμένου να προστατεθούν τα δικαιώματα των άλλων, δεν προσδιορίζει τον βαθμό σαφήνειας ή διαφοράς που θέλει ή με έναν πιο συγκεκριμένο τρόπο τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες μπορεί να συσταθεί μια θρησκευτική οργάνωση. Μα δεν θα μπορούσε και να ερμηνευτεί κιόλας (όπως θα μπορούσε να εκληφθεί ότι ήταν η ερμηνεία του πρωτόδικου Βουλγαρικού δικαστηρίου) ότι απαγορεύει τη σύσταση κάθε θρησκευτικής οργάνωσης η οποία βασίζεται στις ίδιες δομές με κάποιαν άλλη, επιτρέποντας, έτσι, την ύπαρξη συγκεκριμένων θρησκευτικών ρευμάτων και μόνον έναν οργανισμό για το κάθε ένα θρησκευτικό ρεύμα στον οποίο να πρέπει να κατηγοριοποιηθούν και να περιοριστούν οι εκάστοτε πιστοί ακόλουθοι.

Το δικαίωμα στη θρησκευτική ελευθερία, όπως έτυχε υπενθύμισης, καταρχήν εξαιρεί κάθε κρατική εκτίμηση της νομιμότητας των θρησκευτικών πεποιθήσεων ή του τρόπου έκφρασης των. Σε μια δημοκρατική κοινωνία, το Κράτος δεν χρειάζεται να λαμβάνει μέτρα για να διασφαλίζει ότι οι θρησκευτικές οργανώσεις τοποθετούνται ή παραμένουν σε ένα συγκεκριμένο διοικητικό καλούπι ή πλαίσιο. Απεναντίας, το Κράτος έχει ένα σαφές καθήκον να είναι ουδέτερο και να διατηρεί την ουδετερότητά του.

Ο ρόλος των κρατικών αρχών δεν ήταν να ενεργήσουν ώστε να δοθεί προτεραιότητα σε μία θρησκευτική οργάνωση έναντι κάποιας άλλης ή να καταργήσουν την αιτία δημιουργίας της μίας θρησκείας (επειδή οι ίδιες θεωρούν ότι εξυπηρετείται από κάποιαν άλλη), εξαλείφοντας, βασικά, και τον αναγκαίο πλουραλισμό. Ήταν απλά να διαβεβαιώσουν ότι τυχόν αντίθετα σύνολα μπορούν να συνυπάρχουν, ανεχόμενα το ένα το άλλο.

Επομένως, ο λόγος στη βάση του οποίου είχε τύχει απόρριψης το αίτημα για εγγραφή της συγκεκριμένης θρησκευτικής οργάνωσης δεν ήταν «αναγκαίος σε μια δημοκρατική κοινωνία» προκειμένου να επιτευχθεί κάποιος νόμιμος σκοπός, οδηγώντας, τελικά, στην παράβαση.

Advertisements

Υποβολή σχολίου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.