Οι λεπτές ισορροπίες του εταιρικού θεσμού «examinership»

Η διαδικασία θέσης μιας εταιρείας υπό καθεστώς εξέτασης (“examinership”), υπό την προστασία του Δικαστηρίου, που εισήχθη και στην Κύπρο με τον (μνημονιακό) τροποποιητικό Ν. 62(Ι)/2015 που τροποποίησε τον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, είναι μια πολύ ιδιαίτερη διαδικασία και πιθανότατα χρειάζεται, εκτός από συγκεκριμένου είδους επιχειρήσεις, συγκεκριμένη νοοτροπία, για να μπορεί να λειτουργήσει. Άραγε αυτή υπάρχει;

Ο λόγος για έναν «δικαστικοποιημένο» θεσμό που εμπνεύστηκε η Ιρλανδική οικονομική κρίση το 1990, μετά από την κατάρρευση ενός μεγάλου Ιρλανδικού ομίλου εταιρειών. Στην πορεία, εντάχθηκε κανονικά στην Ιρλανδική εταιρική νομοθεσία, όπως σήμερα στην Κυπριακή νομοθεσία. Ο θεσμός αυτός, που σκοπεί στην ανάκαμψη μιας εταιρείας υπό τη δικαστική επίβλεψη, κινείται σε λεπτεπίλεπτους άξονες, που όπως διαφάνηκε και στην Ιρλανδία το 2010 μετά από διάφορες ανεπιτυχείς απόπειρες χρησιμοποίησής του, δεν είναι άξονες που βρίσκουν εύκολα θέση σε εταιρείες, τις οποίες η κρίση είχε οδηγήσει σε ουσιαστική καταστροφή. Χρειάστηκαν πολλές αποτυχημένες απόπειρες χρήσης του θεσμού αυτού για να καταφανεί η εξαιρετικότητα του. Οι αιτήσεις με τον καιρό μειώθηκαν, αφού κάθε τέτοια αποτυχία κατέληγε και σε αρνητική δημοσιότητα. Η προοπτική να επιβιώσει μια εταιρεία ως δρώσα οικονομική μονάδα δεν είναι ευκολοπροσέγγιστη και η διάψευση αυτής της προϋπόθεσης αναπόφευκτα οδηγεί σε ένα κακό συμπέρασμα. Έπειτα, η διαδικασία ως είναι δομημένη (μικρό χρονικό πλαίσιο και βάρος απόδειξης στη βάση οικονομικών δεδομένων), δεν προσφέρεται για επείγουσα δράση προς αποφυγή άμεσων απειλών, αλλά προϋποθέτοντας και την αυξημένη καλή πίστη λειτουργεί με καλή προμελέτη πριν από την υποβολή της αίτησης, για τη συνεκτίμηση ορισμένων παραγόντων. Το «τεστ» για να μπορεί να δημιουργηθεί έδαφος λειτουργίας του θεσμού “examinership” σπανίως ικανοποιείται στην Ιρλανδία και συχνότερα μπορεί να ικανοποιηθεί από εμπορικές επιχειρήσεις που μπορούν όντως να εξυγιανθούν ή με κάποια ορατά υφιστάμενη βιωσιμότητα. Δεν πρόκειται για μια διαδικασία που μπορεί να λειτουργήσει ως σωσίβιο σε μια εταιρεία που βουλιάζει ή έχει ήδη βουλιάξει και βασικά ό,τι απομένει είναι να εκκαθαριστεί και να διαλυθεί και ανασαίνει απλά μέχρι να συμβεί αυτό. Η διαφορά μερικές φορές μπορεί να μην είναι διακριτή από τα πρώτα στάδια.

Όπως λέχθηκε στη Re Atlantic Magnetics Limited [1993] 2 IR 561, η μοίρα μιας εταιρείας και αυτών που εξαρτώνται από αυτήν (μέτοχοι, εργαζόμενοι, πιστωτές) δεν μπορεί να βρίσκεται στα χέρια ενός ή περισσότερων μεγάλων πιστωτών, που μπορούν απλά, διορίζοντας έναν «ανέλεγκτο» παραλήπτη – διαχειριστή με βάση ομόλογο κυμαινόμενης επιβάρυνσης, να τερματίσουν τις εργασίες της εταιρείας, να αρπάξουν ό,τι απομένει για να ικανοποιήσουν πρώτιστα το δικό τους λαβείν, δημιουργώντας περαιτέρω ζημιά, παρά ασκώντας πραγματική εξυγιαντική διαχείριση. Ο θεσμός υποτίθεται δίνει ένα διάλειμμα στην εταιρεία να ανασάνει (από τέτοιου είδους παρεμβάσεις). Βέβαια, η πρακτική και οι λόγοι διορισμού ενός παραλήπτη – διαχειριστή με βάση ομόλογο κυμαινόμενης επιβάρυνσης στην Κύπρο ανοίγει και ένα παράλληλο μεγάλο κεφάλαιο στο οποίο μπορεί να μιλήσει κανείς για πολύ κακές πρακτικές, αυτό όμως είναι μια άλλη ξεχωριστή δυσάρεστη ιστορία. Η Re Atlantic Magnetics Limited (ανωτέρω), έχοντας τοποθετηθεί έτσι, ουδόλως ενθάρρυνε την ενεργοποίηση του θεσμού για την αποφυγή της δυνατότητας ενός πιστωτή κατόχου ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης να διορίσει παραλήπτη – διαχειριστή εκεί όπου δικαιωματικά μπορεί και πρέπει όντως να το πράξει. Συγκρινόμενοι οι δύο θεσμοί, “examinership” και “receivership”, έχουν ουσιώδεις και σαφείς διαφορές και ο καθένας διαδραματίζει τον δικό του ρόλο, ενώ στην πράξη δεν αποκλείεται η «σύγκρουση» (κυρίως λόγω της παρεξηγημένης ή λανθασμένης λειτουργίας του “receivership” και της συμπεριφοράς των παραληπτών: ήταν πάνω από 300 οι θέσεις εργασίας που είχαν χαθεί με τον διορισμό παραλήπτη – διαχειριστή στην Ιρλανδική HMV και πολύ περισσότερες αυτές που είχαν διασωθεί σε άλλες εταιρείες από ορθή εφαρμογή του θεσμού “examinership”).

Στην In Re Traffic Group Limited (In Examination) (under the Companies (Amendment) Act 1990) [2008] 3 IR 253; [2008] 2 ILRM 1; (2008) 15(2) CLP 47, ο θεσμός “examinership” είδε πιο καθαρά την εστίαση της Ιρλανδικής νομοθεσίας στην προτεραιότητα μια εταιρεία να συνεχίζει την ύπαρξή της προς όφελος της οικονομίας και της κοινωνίας ως σύνολο (π.χ. διατήρηση θέσεων εργασίας), όχι για την πεισματική ικανοποίηση εγωιστών μετόχων ή αξιωματούχων των οποίων η επένδυση στην εταιρική λειτουργία απλά απέτυχε. Η ίδια ανάγκη κοινωνικοοικονομικής και κατ’ επέκταση κρατικής χρησιμότητας της εξακολούθησης λειτουργίας μιας επιχείρησης μέσα από τον εξαιρετικό θεσμό “examinership”, και όχι εσωτερικής αυτοϊκανοποίησης, αναδείχθηκε στη Laragan Developments Limited (In Examination) (2009) 16(11) CLP 266; [2009] IEHC 390. Για τον σκοπό της Ιρλανδικής νομοθεσίας έκανε λόγο και το Supreme Court, στην In the matter of Gallium Limited t/a First Equity Group and in the Companies Acts [2009] 2 ILRM 11; [2009] IESC 8, επίσης αναδεικνύοντας την ανάγκη, μέσα από την έκθεση του ανεξάρτητου ελεγκτή (που πρέπει να είναι πραγματικά ανεξάρτητος), να διαφαίνεται καθαρά η εξωτερική κοινωνικοοικονομική χρησιμότητα της εξακολούθησης ύπαρξης της εταιρείας (με αναφορά στους υπαλλήλους ή τους πιστωτές, ως σύνολο), πέραν από την πλήρωση των λοιπών προϋποθέσεων.

Το περιθώριο «ανάσας» που προσφέρει ο θεσμός είναι περιορισμένο γιατί ο σκοπός του είναι ακριβώς να εξεταστεί η δυνατότητα και προοπτική επιβίωσης της εταιρείας ως «δρώσα οικονομική μονάδα» (as a going concern). Δεν είναι ένας θεσμός που μπορεί να χρησιμοποιηθεί απλά για να ξεπουληθεί το ενεργητικό προς κάλυψη του παθητικού ή για τη συντήρηση ή τροφοδοσία της πεποίθησης ότι κάποια στιγμή θα ανακάμψει και ο συγκεκριμένος τομέας όπου δραστηριοποιείται μια εταιρεία.  Σχετική ήταν και η In the Matter of Tivway Limited (In Examination under the Companies (Amendment) Act 1990) [2010] IESC 11, με τοποθέτηση επίσης επί κατασκευαστικών εταιρειών και την αρνητική στάση έναντι σε κάποια προσδοκία επιβίωσης βασισμένη στο ενδεχόμενο ανάκαμψης του κατασκευαστικού τομέα. Απεναντίας, η στάση της In the Matter of Tivway Limited (ανωτέρω) και άλλων υποθέσεων που αφορούσαν στον κατασκευαστικό τομέα (Zoe group, Fleming Group, κ.λπ.) μπορεί να ενισχύει τη σκέψη ότι η προσδοκία επιβίωσης δεν μπορεί να εξαρτάται γενικότερα από μελλοντικές εξωτερικές συνθήκες μη εύλογα συνδεόμενες με το παρόν, αλλά θα πρέπει να ερείδεται στην εσωτερική λειτουργία και να περιβάλλει την ήδη υφιστάμενη κοινωνικοοικονομική κατάσταση, ώστε να προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα της τρέχουσας χρησιμότητας της επιχείρησης[1].

Το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί από τη συνολική μαρτυρία που έχει ενώπιον του για την συνδρομή αυτής της προϋπόθεσης[2], παρόλο που την πρωταρχική υποχρέωση να παράσχει τη σχετική μαρτυρία έχει αυτός που αιτείται την ενεργοποίηση του θεσμού. Η διαβεβαίωση από Τραπεζικά ή Πιστωτικά Ιδρύματα ότι θα μπορούσαν να συνεχίσουν την χορήγηση διευκολύνσεων για τη συνέχιση της λειτουργίας της επιχείρησης ή γενικότερα οι ενδείξεις ότι υπάρχει τρόπος κάλυψης των κεφαλαιουχικών αναγκών της εταιρείας ενόσω διαρκεί η εξέταση έχουν ιδιαίτερη σημασία. Όταν είναι οι Τράπεζες οι πιστωτές που ενίσταται στην ενεργοποίηση του θεσμού και δεν μπορούν οι ίδιες να δώσουν την οικονομική «ένεση» (μέσα από διαδικασίες αναδιάρθρωσης που απέτυχαν ήδη), τότε ίσως, τα πράγματα είναι αρκετά πιο δύσκολα, χωρίς να σημαίνει ότι αποκλείεται εντελώς ή αντικειμενικά (μόνο εξ αυτού του γεγονότος της ένστασης από Τράπεζες) αυτή η οδός ή να μην υπάρχει άλλος πιθανός επενδυτής[3]. Με την διστακτικότητα του εμπορικού δανεισμού, οι βάσιμα προσδοκώμενες έως αναμενόμενες επενδύσεις από τρίτους μπορεί να συνιστούν επίσης βάση για μια τέτοια αίτηση.

Η καλή πίστη είναι δικαιοδοτικής σημασίας. Όχι μόνον στο στάδιο της μονομερούς αίτησης, αλλά μέχρι το τέλος της διαδικασίας. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να προχωρήσει να εξετάσει μία τέτοια αίτηση ή να παρέχει προστασία, εάν διαπιστώσει ότι δεν αποκαλύπτονται όλα τα διαθέσιμα ουσιώδη στοιχεία που μπορούν να επιδράσουν στην κρίση του ή εάν με άλλο τρόπο ο αιτών απέτυχε να δείξει ότι ενεργοποιεί ή προωθεί τον θεσμό καλόπιστα (π.χ. παρουσίαση λανθασμένων στοιχείων που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα)[4]. Δεν είναι μοιραία η κάθε επουσιώδης τυχαία ανακρίβεια (που τις περισσότερες φορές είναι αναμενόμενο να υπάρχει), αλλά είναι το κίνητρο παραπλάνησης σε σχέση με τα δεδομένα που μπορεί να υποκρύπτει αλλότριο σκοπό (π.χ. αποφυγή υποχρεώσεων και πιέσεων από πιστωτές)[5], το οποίο μπορεί να διαγνωστεί συνδυαστικά και κάποτε μπορεί να μην είναι προφανές από την απαρχή του διαβήματος, αλλά σε ένα μεταγενέστερο στάδιο. Δεν είναι υποκειμενικό το κριτήριο της καλοπιστίας, αλλά προκύπτει από τα δεδομένα που έχει ενώπιον του το Δικαστήριο. Εκεί όπου διαπιστώνεται κακοπιστία η προστασία του Δικαστηρίου (πρέπει να) παύει άμεσα.

Η διαδικασία “examinership” άρχισε προ καιρού να διαφημίζεται στην Ιρλανδία ως νέο προϊόν εναντίον των πιστωτών, που απλά επιτρέπει διάλειμμα από πιέσεις για εξόφληση χρεών, παρασύροντας ενδεχομένως εταιρείες σε λανθασμένες ή αβάσιμες αιτήσεις ή σε αιτήσεις που δεν σχετίζονται με τον ρόλο που κατά τα λοιπά χρήσιμου θεσμού για συγκεκριμένο είδος επιχειρήσεων. Ή μπορεί να προβάλλεται ιδιαίτερα σε υποθέσεις υψηλού προφίλ, κυρίως για άλλους λόγους, που έχει αναπτύξει αναλόγως η εκεί αγορά (βλ. το Debenhams της Ιρλανδίας μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας που ανακοίνωσε κέρδη ή κάποιες άλλες επιχειρήσεις, όπως ξενοδοχεία ή σινεμά, το γεγονός ότι τοποθετήθηκαν επιτυχώς σε καθεστώς εξέτασης το χρησιμοποίησαν ως πλεονέκτημα στην αγορά). Η ανάγκη για πρόοδο και κοινωνικοοικονομική ωφελιμότητα είναι διάχυτη στον θεσμό αυτό, όχι ως προσωπικό αίσθημα, αλλά ως αντικειμενική συνθήκη που πρέπει να προσεγγίζεται με αυστηρότητα, στον βαθμό που παρεμβαίνει σε κάποια δικαιώματα των πιστωτών (π.χ. δικαίωμα πρόσβασης στη δικαιοσύνη ή δικαίωμα εκτέλεσης μιας σύμβασης κυμαινόμενης επιβάρυνσης, κ.λπ.). Είναι ιδιαίτερα κοπιαστική όλη η επαγγελματική εργασία που πρέπει να γίνει για να στοιχειοθετηθεί η αίτηση σε σύντομο χρονικό διάστημα και να ολοκληρωθεί το πρώτο στάδιο της διαδικασίας. Το περιθώριο «ανάσας» που δίνει ο θεσμός δεν είναι παρά μια ενδιάμεση στιγμή μετά την έγκριση της εξέτασης, για να δοθεί στη συνέχεια μια πολύ μεγάλη ώθηση για να αποκτήσει η εταιρεία την κοινωνικοοικονομική της υγεία. Η εταιρεία θα πρέπει βασικά να αποδώσει τα μέγιστα της, για όσο χρόνο βρίσκεται υπό εξέταση, χωρίς επανάπαυση.

Στην Ιρλανδία, από τις μόνον 20 εταιρείες που εισήλθαν επιτυχώς σε καθεστώς “examinership” το 2016, οι 16 επανήλθαν σε κανονική λειτουργία και οι 6 οδηγήθηκαν σε εκκαθάριση. Οι παραλαβές (receiverships) αυξήθηκαν σε σχέση με το 2015, αλλά μειώθηκαν σε σχέση με το 2012. Παραμένουν αυξημένες οι εκκαθαρίσεις[6]. Μπορεί να σκεφτεί, κανείς, από τα δεδομένα, την εξαιρετικότητα του θεσμού. Ο ίδιος ο θεσμός “examinership” οδηγεί μια ώρα γρηγορότερα στην εκκαθάριση και διάλυση, εάν αποτύχει, κι αυτή η προοπτική μπορεί να μην εξυπηρετεί είτε τον υπερφιλόδοξο επιχειρηματία που προσβλέπει στο άγνωστο μακρινό μέλλον, είτε τον υπάλληλο του πιστωτή που αρέσκεται σε διαρκείς πρακτικές καταπίεσης χωρίς να λύνει το πρόβλημά του.

Στην Κύπρο, παρόλο που έγιναν κάποιες πρώτες αιτήσεις ή προσπάθειες ενεργοποίησης του θεσμού (κυρίως λόγω πίεσης και «εκβιασμών» από διαχειριστές που επιχείρησαν να μπουν σε οικογενειακές επιχειρήσεις, με βάση ομόλογα κυμαινόμενης επιβάρυνσης), ως αντίδραση από μέρους των εταιρειών, ακόμα δεν είδαμε καλά τον θεσμό να λειτουργεί από την αρχή μέχρι το τέλος και να σώζει βιώσιμες επιχειρήσεις. Οι διαφορές από τον αντίστοιχο Ιρλανδικό νόμο είναι ελάχιστες, ενώ οι άξονες οι βασικοί είναι ίδιοι. Κυρίως, ακόμα δεν διαπιστώσαμε ότι πρόκειται για έναν θεσμό κατάλληλο (ως οι εισαγωγείς του θεώρησαν και προσπάθησαν να εξηγήσουν στο προοίμιο του τροποποιητικού νόμου) για τα επιχειρηματικά δεδομένα της Κυπριακής κοινωνίας, όταν βιώνουν περιόδους κρίσης. Εξάλλου, η δυσλειτουργία ορισμένων άλλων διαδικασιών (π.χ. εκκρεμοδικία για 8 χρόνια) στην Κύπρο μπορεί να (νομίζουμε ότι) λειτουργεί πιο «προστατευτικά» από ότι η λειτουργικότητα του ίδιου του θεσμού “examinership”, ενώ κάποιες επιφυλάξεις σχετίζονται με την εγχώρια νοοτροπία, που μπορεί να μην δίνει και τα καλύτερα δυνατά δείγματα υψηλής καλής πίστης, όσον αφορά συγκεκριμένο είδος επιχειρήσεων. Εξυπακούεται ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί (ακόμα τουλάχιστον) η ενεργοποίηση του θεσμού ως μια νέα επιχειρηματική μόδα, όπου να διορίζονται ως εξεταστές σε μεγάλες επιχειρήσεις (φίρμες) μεγάλες εταιρείες λογιστών (φίρμες) και να πλασάρεται όλο αυτό ως ένα είδος ενδοσυνεργασίας (προϊόν πολυτελείας) για περαιτέρω επιχειρηματική ανάπτυξη (που κατά τα λοιπά δεν απαγορεύεται εξωθεσμικά). Δεν ήταν ίσως ακριβώς αυτό ο προορισμός του θεσμού “examinership” να μπει στη μάστιγα της διαφήμισης (στην Ιρλανδία ή αλλού), έναντι στην αρνητική διαφήμιση που προκαλεί το καθεστώς πτώχευσης ή εκκαθάρισης ή διάλυσης, απλά και μόνον έτσι καλούμενο.

Είναι εταιρικό «χειρουργικό εργαλείο» ο θεσμός “examinership”, αποδοτικό όταν χρησιμοποιείται μόνον εκεί όπου χρειάζεται και όπως χρειάζεται. Το κόστος μια τέτοιας «χειρουργικής διαδικασίας» διάσωσης είναι συνήθως μεγάλο και δεν εγγυάται αποτελέσματα (ειδικά εάν δεν υπάρχει κάλυψη των κεφαλαιουχικών αναγκών κατά τη διαδικασία), αλλά όχι παράλογο (όπως ενδεχομένως κάποια έξοδα παραληπτών). Η δικαστική επίβλεψη και προστασία είναι σημαντικό πλεονέκτημα, εάν ασκείται με ίδια προσοχή και γνώση. Ο λόγος, λοιπόν, για ένα εξαιρετικό «χειρουργικό εργαλείο», που η μια πλευρά του λύνει και η άλλη κόβει. Σε κάθε περίπτωση, για μια παρέμβαση εναντίον της στάσιμης εταιρικής νοσηρότητας και ό,τι αυτή συνεπάγεται ή προκαλεί, ευκαιριακά.

——————————–

[1] Βλ. και Vantive Holdings [2010] 2 ILRM 156, 176.

[2] Re Atlantic Magnetics Ltd (in Receivership) [1993] 2 I.R. 561· και In Re Atlantic Magnetics Ltd (in Receivership) [1993] 2 IR 561· και Re Tuskar Resources plc [2001] 1 IR 668· και Fergus Haynes (Developments) Limited v Companies Acts [2008] IEHC 327 και άλλες.

[3] McInerney Homes Ltd [2010] IEHC 340 – βλ. όμως και [2011] IEHC 4 για τη συνέχεια. Πιο πρόσφατη η  JJ Red Holdings Limited & Companies Act 2014 [2016] IEHC 524.

[4] βλ. και Wogans (Drogheda) Limited (No.2) (7th May 1992, Unreported, High Court) (Costello J.) και Selukwe Limited (20th December 1991, Unreported, High Court) (Costello J.) και In Re Traffic Group Limited (In Examination) (under the Companies (Amendment) Act 1990) [2008] 3 IR 253; [2008] 2 ILRM 1; (2008) 15(2) CLP 47. Βλ. και Laragan Developments Limited (In Examination) (2009) 16(11) CLP 266; [2009] IEHC 390 και Missford Ltd t/a Residence Members Club [2010] IEHC 11 και Irish Car Rentals Ltd [2010] IEHC 235.

[5] JJ Red Holdings Limited & Companies Act 2014 [2016] IEHC 524

[6] CRO Annual Report 2016

 

Advertisements

One thought on “Οι λεπτές ισορροπίες του εταιρικού θεσμού «examinership»

  1. Andreas Tamasios

    Συγχαρητήρια για την εξαιρετική δουλειά που κάνετε. Ο θεσμός αυτός μπορεί όντως να είναι πολύ χρήσιμος στις κατάλληλες περιπτώσεις, αλλά στην Κύπρο δεν έχει επιτύχει ακόμα τίποτα ούτε και θα επιτύχει και τούτο διότι είναι μεν σχεδόν η ίδια νομοθεσία με της Ιρλανδίας αλλά εμείς με την ελάχιστη διαφοροποίηση της νομοθεσίας μας και με την παράλειψη να υιοθετήσουμε και τους αντίστοιχους θεσμούς της Ιρλανδίας, πετύχαμε να είναι σχεδόν (κατά 98%) αδύνατον να επιτύχει οποιαδήποτε αίτηση. Συγκεκριμένα σε εμάς απαιτείται η επίδοση της αίτησης σε όλους τους πιστωτές και αυτό μέσα σε 3 ημέρες από την καταχώριση της αίτησης, αυτό είναι αδύνατον, (εκτός και αν μια εταιρεία έχει ένα πιστωτή ο οποιος διαμένει δίπλα από τα γραφεία της) οπότε τελειώσαμε εκεί. Στην Ιρλανδία δίνει οδηγίες ο Δικαστής σε ποιους και πως θα πρέπει να γίνει επίδοση και φυσικά επιλέγει του μεγάλους πιστωτές και παράληλα δίνει και πολλές άλλες οδηγίες ώστε να μπορεί η διαδικασία να προχωρήσει. Εμείς δεν μπορούμε ούτε παράταση των 3 ημερών να ζητήσουμε αφού η δ.57 δεν μπορεί να εφαρμοστεί για να παρατείνει χρονικές προθεσμίες άλλης νομοθεσίας. Συνεπώς χωρίς υιοθέτηση και των αντίστοιχων Ιρλανδικών θεσμών δεν υπάρχει περίπτωση να επιτύχει οποιαδήποτε αίτηση, πόσω μάλλον να γίνει γνωστή η διαδικασία και τα οφέλη της.

Υποβολή σχολίου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s