ΕΔΔΑ: Διάκριση της χρήσης υπερσυνδέσμων από την παραδοσιακή έννοια της δημοσίευσης

Στη σημερινή Magyar Jeti Zrt v. Hungary (αίτηση αρ. 11257/16) το ΕΔΔΑ διαπίστωσε παράβαση του άρθρου 10 της ΕΣΔΑ (ελευθερία της έκφρασης), λόγω της καταδίκης της προσφεύγουσας εταιρείας, ιδιοκτήτριας ειδησεογραφικού πόρταλ, για υπερσύνδεσμο (hyperlink) που χρησιμοποίησε μέσα σ’ ένα άρθρο της, ο οποίος οδηγούσε σ’ ένα βίντεο με μια συνέντευξη στο YouTube, η οποία, στην πορεία, θεωρήθηκε δυσφημιστική, ενώ το ίδιο το άρθρο που περιείχε τον υπερσύνδεσμο ήταν ισοζυγισμένο και προσεκτικά διατυπωμένο.

Στη διαδικασία είχαν παρέμβει αρκετά σώματα και οργανισμοί, δημοσιογράφων και άλλοι. Το ΕΔΔΑ, επαναλαμβάνοντας τη σημασία της χρησιμοποίησης υπερσυνδέσμων για την ομαλή λειτουργία του διαδικτύου, διέκρινε ανάμεσα σ’ αυτήν και στην παραδοσιακή δημοσίευση, και αυτό συνιστά το θεωρητικά/νομικά σημαντικό, στη βάση του οποίου διαφώνησε και το ΕΔΔΑ με την Ουγγρική προσέγγιση. Οι υπερσύνδεσμοι οδηγούν το κοινό σε ήδη διαθέσιμο, δημόσια, υλικό, ενημερώνοντας για την ύπαρξή του, παρά περιέχουν ή έστω επικοινωνούν κατά περιεχόμενο τέτοιο υλικό. Ο χρήστης των υπερσυνδέσμων δεν μπορεί να παρακολουθεί την πορεία των υπερσυνδέσμων. Η κατεύθυνση που δίδεται δι’ αυτών, η κατάληξή τους, μπορεί, στο μεταξύ, να διαφοροποιηθεί.

Παρά την υπόμνηση για τη γενική χρησιμότητα των υπερσυνδέσμων, συνοψίζοντας, το ΕΔΔΑ, τη νομολογία του επί του άρθρου 10 και τα στοιχεία που θα πρέπει να εξετάζονται όταν αξιολογείται κατά πόσον η χρήση ενός υπερσυνδέσμου μπορεί να οδηγήσει σε κάποια ευθύνη, αναμενόμενα, δεν παρέλειψε να εναποθέσει τη σημασία και στο ότι κάθε υπόθεση πρέπει να κρίνεται στη βάση των δικών της περιστατικών. Διέκρινε, όμως, στην ανάλυσή του, πέντε στοιχεία:

  • Κατά πόσον ο δημοσιογράφος ενσωμάτωσε (endorsed) το περιεχόμενο του υπερσυνδέσμου και στη δική του δημοσίευση,
  • Κατά πόσον επανέλαβε το περιεχόμενο του υπερσυνδέσμου χωρίς ενσωμάτωση,
  • Κατά πόσον απλά δημοσίευσε τον υπερσύνδεσμο χωρίς ενσωμάτωση ή επανάληψη,
  • Κατά πόσον γνώριζε ή ευλόγως θα μπορούσε να γνωρίζει για το δυσφημιστικό ή παράνομο περιεχόμενο του υπερσυνδέσμου,
  • Κατά πόσον ενήργησε με καλή πίστη, σύμφωνα με τη δημοσιογραφική δεοντολογία, κάνοντας όλους τους συναφείς ελέγχους.

Στην περίπτωση της Ουγγαρίας, η προσφεύγουσα αναφέρθηκε απλά στη διαθεσιμότητα μιας συνέντευξης στο διαδίκτυο, παραθέτοντας τον υπερσύνδεσμο, χωρίς επανάληψη ή ενσωμάτωση ή σχολιασμό, ενώ δεν μπορούσε να ήταν προφανές ότι το περιεχόμενο όπου καταλήγει ο υπερσύνδεσμος θα μπορούσε να είναι δυσφημιστικό. Υπήρχε, όμως, στο Ουγγρικό δίκαιο, ως ερμηνεύονταν, αντιμετώπιση αυστηρής/αντικειμενικής ευθύνης, χωρίς περιθώριο αξιολόγησης, μεταξύ άλλων, στη βάση και του δικαιώματος της ελευθερίας της έκφρασης των προσφευγόντων.

Τέτοια αυστηρή ευθύνη, όσον αφορά τη χρήση υπερσυνδέσμων, θα μπορούσε να επηρεάσει την ομαλή λειτουργία του διαδικτύου, αποθαρρύνοντάς την, εάν ο χρήστης τους, μη γνωρίζοντας την κατάληξη, θα μπορούσε να βρεθεί αντιμέτωπος με κάποια αντικειμενική ευθύνη, κατ’ επέκταση επηρεάζοντας και την ελευθερία της έκφρασης στο διαδίκτυο.

Στη συνολική αποτίμηση, επομένως, η προσφεύγουσα είχε δεχθεί αδικαιολόγητο περιορισμό.

Advertisements

Υποβολή σχολίου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.